Wzorzec rasy
Grupa VIII Aportery (retrievery), płochacze, spaniele i psy dowodne
Kraj pochodzenia: Włochy
Wygląd: Niewielki pies mocno zbudowany, o wiejskim wyglądzie, z gęstą, kręconą, wełnistą szatą .
Wielkość: Psy 43-48 cm (idealny wzrost 46 cm), suki 41-46 cm (idealny wzrost 43 cm). Tolerancja +/- 1 cm. Waga: psy 13-16 kg, suki 11-14 kg.
Szata: Wełnista, nieco szorstka w dotyku, tworzy ciasno skręcone loczki równomiernie rozmieszczone na całym ciele poza głową gdzie szata jest mniej zwarta i tworzy brwi, wąsy i brodę. Szata jest wodoodporna. Niestrzyżona ma tendencje do pilśnienia.

 

 

FCI-Standard N° 298

LAGOTTO ROMAGNOLO

Wersja polska: kwiecień 2011

FCI-St. N°298/05.01.2011


POCHODZENIE: Włochy.


DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA :

13.10.2010.


UŻYTKOWOŚĆ: Pies do szukania trufli.


KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa 8 Aportery, płochacze,

psy wodne.

Sekcja 3 Psy wodne.

Bez prób pracy.


KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Dawna rasa psów, aportujących

z wody, pochodząca z nizin Comacchio i bagien okolic Rawenny. Z

czasem mokradła zostały osuszone i przekształcone w pola uprawne,

toteż i lagotto z psa wodnego stał się niezawodnym poszukiwaczem

trufli, rosnących na równinach i wzgórzach Emilia Romagna.


WRAŻENIE OGÓLNE: Pies niewielkiego lub średniego wzrostu,

proporcjonalny, mocnej budowy, o naturalnym, wiejskim wyglądzie

i gęstej, kędzierzawej, wełnistej sierści.


WAŻNE PROPORCJE:

Długość głowy wynosi 4/10 wysokości w kłębie. Wysokość psa jest

niemal taka sama, jak długość (sylwetka kwadratowa).

Długość czaszki stanowi nieco więcej, niż 50% długości całej głowy.

Długość kufy jest o 2/10 mniejsza od długości czaszki (44 % do 56

%).

Głębokość klatki piersiowej jest nieco mniejsza od połowy

wysokości w kłębie (około 44%).


ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Pies odznacza się

wrodzonym talentem do tropienia i doskonałym węchem, co czyni

go niezastąpionym poszukiwaczem trufli.

FCI-St. N°298/05.01.2011


3

Pierwotny instynkt łowiecki został wyeliminowany w drodze selekcji

hodowlanej, toteż lagotto podczas pracy nie zwraca uwagi na tropy

zwierzyny. Jest łatwy do ułożenia, mało wymagający, bystry,

oddany i przywiązany do właściciela. Doskonały pies do

towarzystwa i stróż.


GŁOWA : Oglądana z góry ma kształt trapezu i jest umiarkowanie

szeroka. Linie profilu są lekko rozbieżne.


MÓZGOCZASZKA:

Czaszka: Szeroka na wysokości łuków jarzmowych, i tak samo

długa, jak szeroka. Oglądana z boku czaszka (od guza potylicznego

do stopu) powinna być nieco dłuższa od kufy. Jest trochę wypukła,

w tylnej części raczej płaska. Dobrze rozwinięte zatoki czołowe, łuki

nadoczodołowe zaznaczone, bruzda czołowa wyraźna, grzebień

potyliczny krótki i niezbyt mocno rozwinięty, dół nadoczodołowy

bardzo nieznaczny.

Stop: Niezbyt mocny, ale widoczny.


TRZEWIOCZASZKA:

Nos: Duży, o szeroko rozwartych i ruchliwych nozdrzach., bruzda

środkowa bardzo wyraźna. Z profilu trufla nosa jest przedłużeniem

linii profilu, a nos wystaje bardzo nieznacznie przed przednią

krawędź warg. Barwa od jasno do ciemno brązowej, w zależności od

umaszczenia.

Kufa: Dość szeroka, nieco krótsza od mózgoczaszki (proporcja kufy

do mózgoczaszki jak 44% do 56%). Kształtu lekko klinowatego i

raczej tępo zakończona. Grzbiet nosa prosty.

Wargi: Niezbyt grube, raczej przylegające, tak, że dolna linia kufy

wyznaczona jest przez spodnią krawędź żuchwy. Porośnięte długimi,

raczej twardymi wąsami. Oglądane z przodu wargi tworzą szerokie

półkole. Krawędzie warg barwy jasno do ciemno brązowej.

Uzębienie: Szczęki mocne, niemal kanciaste, szeroka żuchwa.

Komplet siekaczy styka się w zgryzie nożycowym lub cęgowym;

dopuszczalne także odwrócone nożyce. Zęby duże i białe.

Policzki: Płaskie.

FCI-St. N°298/05.01.2011


4

Oczy: Duże, ale bez przesady, zaokrąglone, szeroko rozstawione,

dobrze osadzone w oczodołach. Barwa tęczówki od koloru ochry

przez orzechową do ciemno brązowej, w zależności od umaszczenia.

Powieki dobrze przylegające, barwy od jasno do ciemno brązowej.

Długie rzęsy, wyraz czujny, bystry i ożywiony.

Uszy: Średniej wielkości w porównaniu do wielkości głowy,

trójkątne, z zaokrąglonymi końcami, dość szerokie u podstawy.

Osadzone tuż powyżej łuków nadoczodołowych. Wiszące w

spoczynku, lekko wzniesione, gdy pies jest czymś zainteresowany.

Wyciągnięte do przodu dosięgają ¼ długości kufy.

Sierść na uszach jest luźniej skręcona, ale pozostaje mocno

pofalowana; nie może być krótka. Wnętrze ucha mocno owłosione.


SZYJA: Mocna, dobrze umięśniona, sucha, na przekroju owalna,

wysoko osadzona, bez najmniejszego śladu podgardla, lekko

łukowato wygięta. U samców obwód szyi może być dwukrotnie

większy od jej długości, która powinna być nieco mniejsza od

długości głowy.


TUŁÓW: Zwarty i mocny, jego długość jest równa wysokości w

kłębie.

Linia górna: Prosta od kłębu do zadu.

Kłąb: Wznosi się ponad linię grzbietu; szczyty łopatek daleko z tyłu,

niezbyt blisko siebie, ale dość wysokie.

Grzbiet: Prosty, bardzo dobrze umięśniony.

Lędźwie: Zwarte, bardzo mocne, lekko wysklepione. Szerokość

równa długości lub nieco większa.

Zad: Długi, szeroki, umięśniony, lekko opadający ( 25° do 30°).

Klatka piersiowa: Dobrze rozbudowana, sięga łokcia. Z przodu dość

wąska, rozszerza się od szóstego żebra ku tyłowi.

Linia dolna i brzuch: Mostek długi, za mostkiem linia dolna tylko

lekko podciągnięta.


OGON: Osadzony ani wysoko, ani nisko, zwężający się ku

końcowi. Opuszczony ledwie sięga stawu skokowego. Porośnięty

wełnistym, dość twardym włosem. W spoczynku noszony

FCI-St. N°298/05.01.2011


5

sierpowato, przy pobudzeniu wyraźnie wzniesiony, ale nie

zakręcony.


KOŃCZYNY


KOŃCZYNY PRZEDNIE:

Wygląd ogólny: Kształtne i proste, zarówno przy oglądaniu z

przodu, jak i z boku.

Łopatka: Długa (30 % wysokości w kłębie ), skośnie ustawiona (52

- 55°), dobrze umięśniona, mocna i dobrze związana z tułowiem, ale

w ruchu swobodna. Kąt w stawie barkowym od 110° do 115°.

Ramię: Dobrze umięśnione, o lekkim kośćcu, długości tej samej, co

łopatka, nachylone do poziomu pod kątem 58 - 60°.

Łokcie: Dobrze, ale nie za ciasno przylegające do klatki piersiowej,

pokryte cienką skórą, ustawione, podobnie jak ramię, równolegle do

osi podłużnej tułowia. Wyrostek łokciowy znajduje się dokładnie na

linii pionowej, przebiegającej od kłębu do podłoża.

Przedramię: Idealnie pionowe, długie (36 % wysokości w kłębie), o

mocnym kośćcu, na przekroju owalne.

Nadgarstek: Oglądany z przodu znajduje się na tej samej linii

pionowej, co przedramię. Jest cienkie, krzepkie i ruchome; kość

groszkowata trochę wystająca.

Śródręcze: Nie tak mocne jak przedramię, o lżejszym kośćcu,

sprężyste. Oglądane z boku ustawione pod kątem 75° - 80° do

podłoża.

Łapa: Lekko zaokrąglona, zwarta, o wysklepionych, zwartych

palcach. Pazury mocne, wysklepione, opuszki dobrze pigmentowane,

dobrze rozwinięte błony międzypalcowe.


KOŃCZYNY TYLNE:

Wygląd ogólny: Mocne, oglądane z tyłu proste, równolegle

ustawione i proporcjonalne do wielkości psa.

Udo: Długie (35 % wysokości w kłębie ), o dobrze rozwiniętych i

widocznych mięśniach, ustawione pod kątem 80° do poziomu. Kąt

w stawie biodrowym 105° - 110°. Ustawione równoległe do osi

podłużnej tułowia.

Kolano: Kąt w stawie kolanowym 130° - 135°.

FCI-St. N°298/05.01.2011


6

Podudzie: Nieco dłuższe od uda (36 % wysokości w kłębie), o

mocnym kośćcu, mięśnie mocne i wyraźnie rozdzielone. Ustawione

pod kątem 50° - 55° do poziomu i równolegle do osi podłużnej

tułowia.

Staw skokowy: Mocny, suchy, o wyraźnie zaznaczonym kośćcu.

Stawy równoległe do osi podłużnej tułowia. Kąt w stawie skokowym

około 140°.

Śródstopie: Cienkie, cylindryczne, ustawione pionowo do podłoża.

Bez wilczych pazurów.

Łapa: Bardziej owalna, niż przednia, i trochę mniej wysklepiona.


CHODY: Stęp harmonijny, kłus energiczny i żwawy, galopem pies

porusa się tylko na krótkich dystansach.


SKÓRA: Cienka, dobrze przylegająca na całym ciele, bez fałd.

Pigmentacja błon śluzowych i opuszek łap od jasno do bardzo

ciemno brązowej.


SZATA

Sierść: Wełnista, nie lokowata, w dotyku dość twarda, skręcona w

ciasne pierścionki, z widocznym podszerstkiem. Pierścionki

jednakowe na całym ciele i ogonie, tylko na głowie sierść jest nieco

mniej zwarta i tworzy wyraźną brodę, wąsy i brwi. Policzki także

porośnięte gęstym włosem. Zarówno włos okrywowy, jak i

podszerstek są nieprzemakalne.

Jeśli nie strzyżona, sierść ma tendencję do spilśniania w miarę

rośnięcia; powinna być strzyżona przynajmniej raz do roku, ponadto

trzeba systematycznie usuwać spilśniony włos okrywy i podszerstek.

Sierść strzyżona nie powinna być dłuższa, niż 4 cm, a strzyżenie nie

może zmieniać sylwetki. Tylko na głowie sierść jest dłuższa, ale nie

tak długa, aby zakrywała oczy. Okolice genitaliów i odbytu strzyże

się krótko. Sierści nie można stylizować ani fryzować jak u pudli czy

bichon frisee – powoduje to obniżenie oceny. Zbyt krótkie strzyżenie

nie pozwala na wykształcenie pierścieni i ocenę struktury szaty.

Prawidłowa fryzura ma być bezpretensjonalna i podkreślać naturalny

wygląd, typowy dla tej rasy.


FCI-St. N°298/05.01.2011


7

Maść: Jednolita brudno biała, biała w czekoladowe lub

pomarańczowe łaty, czekoladowa przesiana, czekoladowa w różnych

odcieniach z białym lub bez, pomarańczowa z białym lub bez. U

niektórych psów występuje jasno lub ciemno brązowa maska.

Dopuszczalne podpalanie w różnych odcieniach.


WIELKOŚĆ:

Wysokość w kłębie:

Psy: 43 - 48 cm (idealna : 46 cm).

Suki : 41 - 46 cm (idealna: 43 cm).

Tolerancja 1 cm w górę i w dół.


Weight: psy: 13 - 16 kg, suki: 11 - 14 kg.



WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być

traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz

wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa.



WADY DYSKWALIFIKUJĄCE :

 Agresja lub wyraźna lękliwość.

 Każdy pies, wykazujący wady budowy i/lub zaburzenia

zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

 Brak typu rasowego.

 Linie profilu zbieżne.

 Częściowa lub zupełna depigmentacja.

 Wklęsły profil.

 Tyłozgryz.

 Wyraźny przodozgryz.

 Oko porcelanowe.

 Ogon zakręcony nad grzbietem, skrócony, brak ogona (wrodzony

lub nabyty).

 Podwójne lub pojedyncze wilcze pazury.

 Ogon cięty.

 Sierść nie skręcona lub zbyt krótko strzyżona.

FCI-St. N°298/05.01.2011


8

 Sierść sznurowa

 Wymyślna fryzura.

 Maść czarna, czarne łaty lub pigmentacja.

 Wzrost poza limitem.


WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: (Wykluczające z hodowli)

 Przodozgryz.

 Wnętrostwo, także jednostronne.

 Oko porcelanowe.

 Maść czarna, czarne łaty lub pigmentacja.


N.B. Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni

wyczuwalne w mosznie.

 

Portal lagotto.pl wykorzystuje pliki cookies, czyli tzw "ciasteczka". W przypadku braku akceptacji korzystania z plikĂłw cookies prosimy o opuszczenie strony.
Zamknij